Ας δούμε λίγο πως φτάσαμε ως εδώ…

Η ονομασία

Αρχίζοντας από το όνομα, πρέπει να πούμε ότι η ονομασία του «ηλεκτρονικό τσιγάρο» (εν συντομία η.τ.) οφείλεται στο μάρκετινγκ. Αν το συγκρίνουμε με το κανονικό τσιγάρο (εν συντομία κ.τ.), είναι η μέρα με τη νύχτα.
Εδώ που τα λέμε, η κυριότερη σχέση του με το κανονικό τσιγάρο είναι ότι απευθύνεται σε καπνιστές. Από εκεί και πέρα αλλάζουν πολλά πράγματα.

Μια σύντομη περιγραφή

Αν θελήσει κανείς με δυο λόγια να περιγράψει τι είναι το η.τ., θα έλεγε ότι είναι μια συσκευή η οποία αποτελείται από μια μπαταρία η οποία θερμαίνει μια αντίσταση η οποία με τη σειρά ατμοποιεί ένα υγρό το οποίο βρίσκεται συνήθως σε ένα τανκ. Παραλλαγές θα συναντήσει κανείς πολλές, αλλά η βασική ιδέα είναι αυτή.

Η βασική διαφορά

Η μεγαλύτερη διαφορά του με το κ.τ. είναι ότι στο η.τ. δεν υπάρχει καύση, οπότε ούτε και καπνός και βέβαια ούτε και ο κυριότερος εχθρός των πνευμόνων: η πίσσα και μαζί με αυτήν κάποιες χιλιάδες ουσίες οι οποίες είναι παράγωγα της καύσης ή περιέχονται στον καπνό. Το «νέφος» που βλέπουμε να εκπνέει κάποιος που χρησιμοποιεί η.τ. δεν είναι καπνός αλλά ατμός.

Άτμισμα; Ατμιστές;

Η διαφορά είναι τέτοια που οι περισσότεροι από όσους χρησιμοποιούμε η.τ. προσπαθούμε να αποποιηθούμε ακόμα και την ονομασία «ηλεκτρονικό τσιγάρο», «κάπνισμα» ή «καπνιστής». Αντ’ αυτών έχουμε υιοθετήσει όρους όπως «συσκευή άτμισης», «άτμισμα» και «ατμιστής»! Εμείς οι ατμιστές θεωρούμε τον εαυτό μας «μη καπνιστή» και αυτή την άποψη την έχουν υιοθετήσει ακόμα και αρκετοί επαγγελματίες της υγείας οι οποίοι έχουν κάνει έρευνες και γνωρίζουν καλά το θέμα.

Οι επιλογές

Αν συγκρίνουμε τις επιλογές ενός καπνιστή και ενός ατμιστή, θα συναντήσουμε πολύ περισσότερες δυνατότητες επιλογής στον δεύτερο.
Ο καπνιστής δεν μπορεί να βρει τσιγάρο χωρίς νικοτίνη. Ο ατμιστής μπορεί και μάλιστα έχει επιλογές από ένα υγρό με πολλή νικοτίνη μέχρι ένα με μηδενική νικοτίνη σε άπειρες ενδιάμεσες διαβαθμίσεις.

Στη γεύση οι επιλογές του ατμιστή είναι… άπειρες γιατί εκτός από τις έτοιμες διαθέσιμες, μπορεί να φτιάξει και δικές του, πράγμα πολύ δύσκολο για έναν καπνιστή.
Η καθαρότητα της νικοτίνης επίσης δεν αποτελεί επιλογή για τον καπνιστή. Είναι τόσο «βρόμικη», όσο την παρέχει το φυτό που την περιέχει. Στο η.τ. αντιθέτως η νικοτίνη είναι φαρμακευτικής καθαρότητας, σκέτη, χωρίς καρκινογόνες νιτροζαμίνες (που περιέχει το φυτό του καπνού από τη φύση του) καθώς και φυτοφάρμακα και άλλες ουσίες.

Το «νέφος» του ατμού της τζούρας ενός ατμιστή μπορεί να είναι από παραπλήσιο έως πολλαπλάσιο από αυτό ενός καπνιστή. Κι εδώ οι επιλογές είναι άπειρες.
Σε ό,τι αφορά το μέσο: μέγεθος, σχήμα, χρώμα, επίδοση, τρόπους χρήσης κτλ. και εδώ ο ατμιστής έχει άπειρες επιλογές και συνδυασμούς.
Θα μπορούσαμε να γράψουμε ολόκληρες σελίδες για τις επιλογές ενός ατμιστή. Για την ώρα όμως ας αρκεστούμε στις κυριότερες.

Τα υγρά

Τα υγρά που χρησιμοποιούνται για άτμισμα αποτελούνται από 3-4 βασικά συστατικά: Προπυλενογλυκόλη ή/και Γλυκερίνη, νερό και νικοτίνη. Ακόμα και σε μοριακό επίπεδο να εξετάσει κανείς ένα τέτοιο βασικό μείγμα για άτμισμα, θα βρει ελάχιστες άλλες ουσίες οι οποίες θα είναι και πάρα πολύ κάτω από το όριο επικινδυνότητας. Οι ουσίες αυξάνονται από τη στιγμή που κάποιος θέλει να βάλει γεύση στον ατμό του. Με τη χρήση αρώματος ίσως οι ουσίες να φτάνουν τις κάποιες δεκάδες, αλλά και πάλι απέχουν πολύ από τις +4.000 του καπνού. Ας μην ξεχνάμε ότι στον καπνό 50 – 100 από αυτές τις χιλιάδες ουσίες έχει αποδειχτεί ότι είναι καρικινογόνες ή καταστροφικές για την υγεία. Στον ατμό αυτό είναι κάτι πολύ σπάνιο και αν εντοπιστεί κάποια επικίνδυνη ουσία, μπορεί απλά να μην χρησιμοποιηθεί στην παρασκευή του μείγματος – υγρού για άτμιση.

Οι έρευνες και η παραπληροφόρηση

Μια πονεμένη ιστορία. Όλα είναι θέμα ποσότητας και σύγκρισης.
Αυτό που ζητάμε μόνιμα οι ατμιστές είναι όταν αναφέρεται μια έρευνα στο άτμισμα, να γίνεται σύγκριση με το κάπνισμα. Το ξέρουμε ότι ως καπνιστές επιβαρύναμε την υγεία μας και επίσης γνωρίζουμε ότι το άτμισμα δεν είναι καθαρός αέρας. Την αλλαγή την κάναμε για να επιβαρύνουμε λιγότερο την υγεία μας. Γι’ αυτό όταν βλέπουμε μια είδηση με τον τρομοκρατικό τίτλο «Καρκινογόνες νιτροζαμίνες στα ηλεκτρονικά τσιγάρα», θα θέλαμε να μας πει κάποιος και την την ποσότητα αλλά και τη σύγκριση με τα κανονικά τσιγάρα.

Όταν αρχίζουν οι ερωτήσεις για διευκρινίσεις, τότε αρχίζουν και τα τραγελαφικά:

Ερ.: Πόσα υγρά εξετάσατε;
Απ.: 18
Ερ.: Σε πόσα από αυτά βρήκατε καρκινογόνες νιτροζαμίνες;
Απ.: Σε 5 (κι αυτό το καλοκαίρι του 2009).
Ερ.: Ποια ήταν η μεγαλύτερη ποσότητα νιτροζαμινών που εντοπίστηκε;
Απ.: 8 νανογραμμάρια στο γραμμάριο.
Μιας και το νούμερο δε μας λέει κάτι, γιατί δεν είμαστε επιστήμονες, ρωτάμε το αυτονόητο:
Ερ.: Σε τι ποσότητα υπάρχουν νιτροζαμίνες στο κανονικό τσιγάρο;
Απ.: 11.000 νανογραμμάρια στο γραμμάριο! (ναι 11 χιλιάδες είναι).
11.000 με 8 ! Μόλις καταφέρουμε και σταματήσουμε τα γέλια ώστε να μπορούμε να αρθρώσουμε λέξη ξανά, ρίχνουμε και την τελευταία ερώτηση:
Ερ.: Και γιατί αυτός ο τρομοκρατικός τίτλος;
Απ.: – !

Το σκηνικό έχει απαναληφθεί τόσες φορές που έχουμε αρχίσει πια να γινόμαστε πολύ δύσπιστοι στους τίτλους των ειδήσεων. Όπου μπορούμε, ψάχνουμε να βρούμε την πρωτότυπη έρευνα, αλλά και πάλι επειδή μερικές έρευνες είναι κατανοητές μόνο από επιστήμονες, ψάχνουμε να βρούμε έναν επιστήμονα να μας εξηγήσει με απλά λόγια περί τίνος πρόκειται.

Η νομοθεσία

Εδώ τα πράγματα δεν εξελίχτηκαν καθόλου με τη λογική της υγείας. Εξελίχτηκαν όμως με τη λογική της οικονομίας.
Τα έσοδα των κρατών από τη φορολογία του καπνού είναι τεράστια. Με την εμφάνιση του ατμίσματος η εφορία άρχισε να χάνει εισοδήματα από τους μειωμένους καπνιστές. Χωρίς το κράτος να νοιαστεί ιδιαίτερα αν το άτμισμα είναι ή όχι επιζήμιο για την υγεία (π.χ. αν είναι πιο επιζήμιο από τον πιτόγυρο, το χάμπουργκερ στο φαστφουντάδικο ή τα αναψυκτικά με ζάχαρη), το πρώτο που σκέφτηκε ήταν να πάρει τα έσοδά της πίσω. Οπότε: Φορολογία στον ατμό. Και επειδή δεν μπορούσαν να στοιχειοθετηθούν κατηγορίες επικινδυνότητας, τα κυριότερα επιχειρήματα ήταν «Δεν γνωρίζουμε τις μακροχρόνιες συνέπειες» και «Μιμείται το κάπνισμα».

Είναι φως φανάρι ότι αν αύριο όλοι οι καπνιστές αποφάσιζαν να το γυρίσουν στο κομπολόι, το κράτος θα φορολογούσε τις χάντρες. Κάποια δικαιολογία θα έβρισκαν. Το πρώτο που κολλάει παντού όταν δεν έχει κανείς επιχειρήματα: «Δε γνωρίζουμε τις μακροχρόνιες επιπτώσεις» ή καμία πιο ευφάνταστη: «Είναι επικίνδυνο για τη δημιουργία καρπιαίου συνδρόμου»!

Επίσης είναι φως φανάρι ότι το κράτος το συμφέρει να παραμείνουμε καπνιστές. Χρειάζεται να αναλύσουμε τους λόγους; Η λογική δεν πάει ποτέ στη μακροπρόθεσμη οικονομία (πιο λίγα χρήματα για την υγεία στο μέλλον). Η λογική είναι πάντα «Κάλιο πέντε και στο χέρι». Έτσι εξηγείται και η προσπάθεια εξίσωσης του ατμού με τον καπνό.

Η «Κοινότητα Ελλήνων Ατμιστών»

Εδώ πρέπει να γράψουμε μερικές σύντομες αναφορές στις κυριότερες δράσεις της ομάδας έως τώρα.

Ο σύλλογος

Ο κυριότερος λόγος που δημιουργήθηκε ο σύλλογός μας είναι ο παραπάνω: Η νομοθεσία και η ενημέρωση των συμπολιτών μας, καπνιστών και μη. Θέλουμε οι νομοθέτες να σταματήσουν να υποτιμούν τη νοημοσύνη μας. Να μην μας αντιμετωπίζουν ως καπνιστές και να μας αφήσουν στην ησυχία μας να απολαύσουμε τον ατμό μας όπου θέλουμε, από τη στιγμή που αυτό δεν είναι επικίνδυνο για την υγεία των γύρω μας. Δεν ενοχλούμε περισσότερο από τον κύριο που τρώει σαγανάκι ροκφόρ ή σκορδαλιά στο διπλανό τραπέζι ούτε από την κυρία που φοράει αυτό το βαρύ άρωμα και κάθεται μπροστά μας στο λεωφορείο.